22181
post-template-default,single,single-post,postid-22181,single-format-standard,stockholm-core-1.0.8,select-theme-ver-5.1.5,ajax_fade,page_not_loaded,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.1,vc_responsive

Zapraszam na wykład i warsztaty w Warszawie!

Mam przyjemność zaprosić Was na wykład i warsztaty, które poprowadzę między 27.2. i 1.3.2020 w ramach Festiwalu Nowe Epifanie w Warszawie.

 

Bardzo się ucieszyłam, kiedy kilka miesięcy temu skontaktował się ze mną zespół Festiwalu Nowe Epifanie z zaproszeniem do współpracy. Teraz przygotowuję dla Was wykład, warsztaty oraz spotkanie po projekcji filmu i nie mogę doczekać się spotkania z Wami!

 

Program Festiwalu Nowe Epifanie co roku koncentruje się wokół konkretnej postaci biblijnej oraz skojarzonymi z nią tematami. W tym roku w centrum uwagi znajduje się Maria Magdalena – więc temat żałoby pojawiać będzie się wielokrotnie na festiwalowych spotkaniach, warsztatach, koncertach, w przedstawieniach teatralnych i filmach.

 

Hasło tegorocznej edycji „Nie dotykaj mnie / Noli me tangere” może nasuwać skojarzenia z ogólnoświatowym ruchem #MeToo. Tymczasem są to słowa Jezusa skierowane do Marii Magdaleny, która nie rozpoznaje Chrystusa w ogrodzie i popada w rozpacz. Użyty w greckim oryginale czasownik „haptomaj” rozumieć można jako dotykanie, ale również jako zatrzymywanie, obejmowanie. Między innymi te zagadnienia będziemy badać w ramach warsztatów, podczas których pracować będziemy nad tym, co nas dotyka najgłębiej: śmierć i miłość.

 

Grafika: Festiwal Nowe Epifanie

 

 

W sobotę, 29. lutego zapraszam Was na wykład pod tytułem „Miłość poza śmiercią”, poświęcony różnym koncepcjom żałoby.

 

50 lat temu powstała teoria mówiąca, że proces żałoby składa się z pięciu faz – zaprzeczenia, gniewu, targowania, depresji i akceptacji. Dzisiaj ten model uważany jest za przestarzały, ponieważ w rzeczywistości ma jednak mało wspólnego z chaosem doświadczanym przez osoby po stracie. Nowsze badanie pokazują, że żałoba to proces indywidualny, który u każdego przebiega inaczej na poziomie uczuć, myśli, ciała i relacji z otaczającym nas światem.

 

Jak żyć z przerażającym bólem po śmierci bliskiej nam osoby? Jak dalej czuć bliskość i doceniać ślady, które ta osoba zostawiła w naszym życiu? Czy po stracie znów mamy szansę na życie, w którym możliwe jest szczęście? Przedstawię Wam różne perspektywy na żałobę, z którą każdy z nas prędzej czy później będzie skonfrontowany.

 

Grafika: Festiwal Nowe Epifanie / Fotografia: Mikołaj Starzyński

 

 

Tych, którzy chcieliby pogłębić temat, zapraszam następnego dnia na warsztaty „Życie się kończy, miłość zostaje”.

Na warsztatach będziemy skupiać się nad pytaniem, jak można stworzyć trwałą, wewnętrzną więź z osobą, którą straciliśmy. Obok bólu i tęsknoty, wiele osób w żałobie doświadcza lęku przed zapominaniem o osobie zmarłej. Nie chcemy zapomnieć, jak nasza ukochana osoba wyglądała, jak brzmiał jej głos, w jaki sposób była wyjątkowa. Jak możemy chronić nasze wspomnienia, żeby z biegiem czasu nie zniknęły? Jak możemy poczuć trwałą więź z osobą, której teraz brakuje? Razem upamiętniamy tych, których nie ma już z nami. Szukamy sposobów przechowywania cennych wspomnień w taki sposób, żeby poczuć lekkość i miłość. Korzystamy z doświadczeń innych uczestników i dzielimy się własnymi.

 

Grafika: Festiwal Nowe Epifanie

Zachęcam Was również na pokaz bułgarskiego filmu Ojciec 27. lutego.

W tej słodko-gorzkiej opowieści, Kristina Grozeva i Petar Valchanov jako duet reżyserski opowiadają historię niełatwej relacji pomiędzy ojcem i synem. Film jest pełen absurdów i tragikomizmu, a centralną rolę odgrywa w nim żałoba. Po filmie zapraszam na dyskusję – będziemy zastanawiać się nad pytaniami powiązanymi ze stratą i możliwościami poradzenia sobie z nią.

 

To dla mnie wielki zaszczyt uczestniczyć w festiwalu w gronie wybitnych artystek i artystów. Koniecznie zerknijcie na stronę Festiwalu! Program jest pełen ciekawych wydarzeń. Mam nadzieję, że się spotkamy – do zobaczenia!

Ten wpis nie ma jeszcze komentarzy. Bądź pierwszy(a).

Skomentuj