21578
page-template-default,page,page-id-21578,stockholm-core-1.0.8,select-theme-ver-5.1.5,ajax_fade,page_not_loaded,smooth_scroll,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.1,vc_responsive
Autor zdjęcia: Krzysztof Franczak

Cześć, nazywam się Anja Franczak.

 

Dorastałam w rodzinie międzykulturowej w Chorwacji i Niemczech. Od prawie dziesięciu lat mieszkam w Warszawie. Jestem kulturoznawczynią. Pracuję jako producentka filmowa i jestem wolontariuszką w hospicjum.

Od kilku lat bardzo obecna w moim życiu jest tematyka umierania, śmierci i żałoby. Są to tematy, na które większość ludzi reaguje przerażeniem. Wolimy o tym raczej nie myśleć i rozmawiać. Zaczęłam się zastanawiać, dlaczego tak jest. Dlaczego w naszym społeczeństwie śmierć jest w sferze tabu? Czemu tak mało o niej wiemy? Ruszyłam więc w podróż aby ją poznać.

 

 

WITAJ, ŚMIERĆ. KIM JESTEŚ?

 

 

Na swojej drodze szukania nowych perspektyw spotykam wiele fantastycznych osób, które w swojej pracy codziennie są skonfrontowane ze śmiercią jako naturalną częścią życia – w hospicjach, szpitalach, zakładach pogrzebowych, poradniach psychologicznych, kościołach i na cmentarzach. Moimi rozmowami z nimi będę dzielić się w swoim podcastu i na tym blogu.

 

W 2019 szkoliłam się w Niemczech na “Trauerbegleiter”, co można przetłumaczyć jako “towarzysz w żałobie”. Jest to osoba, która pracuje z ludźmi umierającymi i ich bliskimi, wspierając ich m.in. przy organizacji pogrzebu i w długofalowym procesie przeżywania żałoby. To szkolenie było dla mnie przełomowym doświadczeniem. Na tym blogu chcę dzielić się zdobytą wiedzą oraz własnymi wnioskami i przemyśleniami.

 

 

PISZĘ O ŚMIERCI I ŻAŁOBIE. TAK OD SERCA.

 

 

Czasami ludzie pytają mnie: Czy to cię nie dołuje? Nie jesteś smutna, kiedy tyle zajmujesz się śmiercią? – Owszem, są momenty, w których czuję ogromny ból. Ale od kiedy nie unikam śmierci, a wręcz przeciwnie, szukam kontaktu z nią, zmieniła mi się perspektywa na nasze życie.

 

Mniej się martwię. Doceniam. Jestem wdzięczna.

 

Na tym blogu chcę mówić o życiu ze świadomością tego, że umieramy. Wszyscy.

Moim zdaniem ta świadomość oferuje nam wielką szansę. Szansę na życie intensywne i zgodne z własnymi wartościami. Na otwieranie się do głębokiego przeżywania bycia człowiekiem. I na relacje pełne szacunku, akceptacji i miłości.

 

Więcej informacji o mojej pracy jako towarzyszka w żałobie możecie znaleźć na mojej stronie www.anjafranczak.com

 

 

Przy stworzeniu tego blogu pomagają mi kochani ludzie:
 
Redakcja Tekstów – Mateusz Franczak
Strona – Konrad Sobiecki
Logo – Piotr Niklas
Grafika fal – Adam Podniesiński
Grafika podcastu – Julia Karwan Jastrębska
 
Bardzo Wam dziękuję!